KINESITHERAPEUTISCH EVOLUTIEVERSLAG 7
Op 4 maart 2008, door Johan,
Gestelde diagnose: Prader Willysyndroom hypotonie en huperlaxiteit E-pathologie
Behandeling:
- nemen van hindernisjes
- analytische oefeningen
- spierversterkende oefeningen voor BL en OL
- hogere motorische vaardigheden, bv springen...
- ontwikkelingsstimulatie
- staprevalidatie
Begin Bilan:
- februari 2008:
- Sem blijft over het algemeen wat hypotoon. Hij zal bij opdrachtjes gemakkelijk tegen de tafel gaan leunen
met zijn buik naar voor. Ook zoekt hij bij mij vaak naar een steunpunt. Hij kan het wel zonder maar maakt het
zich liever gemakkelijk en kan zich soms ook gewoon laten hangen (vooral als hij moe is).
- Sem stapt nu vlot alleen, met een lichte lumbale lordose. Hij kan alleen enkele hindernisjes nemen. Soms
kijkt hij onvoldoende of mankeert hij nog wat kracht waardoor hij bij iets moeilijkere/veranderende
hindernisjes nog gemakkelijk valt. Ook zoekt hij graag een steunpunt bij het nemen van hindernissen of
onstabiele oppervlakken. Ter hoogte van het bekken is er nog instabiliteit aanwezig die duidelijk opvalt in
kniestand en halve kniestand.
- Sem mist op vele vlakken nog kracht, zowel thv de armen en benen als thv de romp. Hier proberen we al een
beetje analytischer op te werken dmv brugjes maken, rompspieroefeningetjes, handensteun tijdens
opdrachtjes (voor extra schouderstabiliteit)....
Sem probeert op de trampoline al wat te springen maar mankeert nog kracht om zelf omhoog te komen. Ook
het afspringen van een trapje is nog moeilijk: hij stapt er nog eerder af, maar zakt wel mooi door de kneen
om de sprongbeweging in te zetten.
- We blijven verder hoofdzakelijk werken op spierversterking en hogere motorische vaardigheden met
aandacht voor de hypotonie en bekkeninstabiliteit.